← blog · 10 Kasım 2026

Content Security Policy'yi Kırmadan Kurmak: Nonce, strict-dynamic, Hash ve Report-Only ile Geçiş

Alan adı listesine dayanan CSP'ler neden kolayca aşılır, nonce ile strict-dynamic birleşimi nasıl kurulur, politika gözlem kipinde nasıl denenir ve önbelleğe alınan nonce gibi tuzaklar korumayı nasıl sessizce yok eder.

Content Security Policy (CSP), XSS açığının sömürülmesini zorlaştıran en etkili tarayıcı mekanizmasıdır. Buna rağmen sahada gördüğümüz CSP'lerin çoğu ya hiçbir şeyi engellemez ya da ilk dağıtımda siteyi kırar ve aceleyle geri alınır. İlki genelde uzun bir alan adı listesine 'unsafe-inline' eklenmesinden, ikincisi politikanın gerçek trafikte denenmeden doğrudan zorlanmasından kaynaklanır. Bu yazıda işe yarayan bir politikanın nasıl kurulduğunu ve yayına nasıl kırmadan alındığını anlatıyoruz.

Problem: CSP neyi korur, neyi korumaz

CSP bir XSS açığını kapatmaz. Saldırgan sayfaya kendi işaretlemesini enjekte edebildiğinde, tarayıcının o işaretlemedeki betiği çalıştırmasını engellemeye çalışır. Yani ikinci savunma hattıdır: girdi kaçışı ve çıktı kodlaması yine doğru yapılmalıdır. Bu ayrımı akılda tutmak önemli, çünkü CSP'yi "XSS çözümü" diye satan ekipler kaçış katmanını gevşetmeye başlar.

Korumanın değeri tamamen script-src yönergesinin ne kadar sıkı olduğuna bağlıdır. img-src, font-src gibi yönergeler veri sızdırmayı biraz zorlaştırır ama asıl kazanç betik yürütmeyi kontrol etmektir.

Üç yaklaşım

Alan adı listesi. script-src 'self' https://cdn.example.com https://analytics.example.com gibi. En sezgisel olanı ama en zayıfı. İzin verilen bir alan adında JSONP ucu, kullanıcı içeriği barındıran bir yol ya da eski bir şablon motoru kütüphanesi varsa, saldırgan betiğini o alan adından yükletir ve politika bunu meşru sayar. Büyük ve paylaşımlı CDN'leri listeye yazmak, o CDN'deki her dosyaya güvenmek demektir. Google'ın bu konudaki geniş çaplı araştırması, alan adı listesine dayanan politikaların büyük çoğunluğunun bu yollarla aşılabildiğini göstermişti.

Nonce tabanlı politika. Sunucu her yanıt için tahmin edilemez bir değer üretir, bunu hem başlığa hem de meşru <script> etiketlerine yazar. Tarayıcı yalnızca bu değeri taşıyan betikleri çalıştırır. Enjekte edilen işaretleme nonce'u bilemeyeceği için çalışmaz.

Hash tabanlı politika. Satır içi betiğin içeriğinin SHA-256 özeti politikaya yazılır. İçerik değişmediği sürece betik çalışır. Sayfa başına üretim gerektirmediği için statik sitelerde ve önbelleğe alınan HTML'de nonce'un yerini alır.

Tarafımız net: sunucu tarafında HTML üreten her uygulamada nonce ile 'strict-dynamic' birleşimi kullanın. Statik olarak sunulan ya da CDN'de önbelleğe alınan sayfalarda hash kullanın. Alan adı listesini yalnızca eski tarayıcılar için geri dönüş olarak tutun.

Önerilen politika

Content-Security-Policy:
  script-src 'nonce-R4nd0mBase64Deger' 'strict-dynamic' https: 'unsafe-inline';
  object-src 'none';
  base-uri 'none';
  report-to csp-endpoint

Gerçek başlık tek satırdır; burada okunabilirlik için bölündü. Satırların neden orada olduğu:

  • 'strict-dynamic', nonce'lu bir betiğin kendisinin oluşturduğu betiklere güvenin aktarılmasını sağlar. Etiket yöneticileri ve modül yükleyiciler böylece tek tek listelenmeden çalışır. Bu anahtar sözcüğü destekleyen tarayıcılar aynı politikadaki alan adı listesini ve 'unsafe-inline''ı yok sayar.
  • https: ve 'unsafe-inline' yalnızca eski tarayıcılar içindir. Nonce'u anlayan tarayıcı 'unsafe-inline''ı zaten görmezden gelir, 'strict-dynamic''i anlayan tarayıcı https:'i görmezden gelir. Yani bunlar modern tarayıcıda korumayı zayıflatmaz, eski tarayıcıda siteyi kırmaz.
  • object-src 'none' eklenti tabanlı içerikle betik yürütme yolunu kapatır.
  • base-uri 'none' ihmal edilen bir satırdır: enjekte edilen bir <base> etiketi, göreli yollarla yüklenen nonce'lu betikleri saldırganın sunucusuna yönlendirebilir.

Nonce üretimi uygulama katmanında yapılır. Node.js ile basit bir örnek:

import crypto from "node:crypto";

app.use((req, res, next) => {
  const nonce = crypto.randomBytes(16).toString("base64");
  res.locals.cspNonce = nonce;
  res.setHeader(
    "Content-Security-Policy",
    `script-src 'nonce-${nonce}' 'strict-dynamic' https: 'unsafe-inline'; ` +
    `object-src 'none'; base-uri 'none'`
  );
  next();
});

Şablonda her betik etiketi <script nonce="<%= cspNonce %>"> biçiminde yazılır. Statik bir satır içi betik için hash'i şöyle hesaplayabilirsiniz:

printf '%s' 'console.log("merhaba")' | openssl dgst -sha256 -binary | openssl base64

Çıkan değer politikaya 'sha256-<değer>' olarak girer. Özetin etiketin içindeki metnin bayt bayt aynısından hesaplandığını unutmayın; baştaki bir boşluk ya da satır sonu farkı özeti değiştirir.

Kırmadan yayına almak

Politikayı önce Content-Security-Policy-Report-Only başlığıyla gönderin. Tarayıcı bu başlıkta hiçbir şeyi engellemez, yalnızca ihlali raporlar. İki başlık aynı anda gönderilebilir; böylece mevcut gevşek politikanızı zorlarken yeni sıkı politikayı gözlem kipinde deneyebilirsiniz.

Raporlama için eski report-uri yönergesi hâlâ yaygın biçimde destekleniyor; yeni yol Reporting-Endpoints başlığıyla bir uç tanımlayıp report-to ile ona başvurmaktır. Geçiş döneminde ikisini birlikte yazmak güvenlidir. script-src'ye 'report-sample' eklerseniz rapor, engellenen satır içi kodun ilk karakterlerini de taşır; hangi betiğin sorun çıkardığını bulmak çok kolaylaşır.

Gözlem süresini takvimle değil trafikle belirleyin: nadiren kullanılan ekranlar (ödeme akışı, yönetim paneli, hata sayfaları) ziyaret edilmeden politikayı zorlamak, sorunu ilk bulan kişinin müşteri olması demektir.

Tuzaklar

Önbelleğe alınan nonce. Nonce'lu HTML bir CDN'de ya da ters vekilde önbelleğe alınırsa her ziyaretçi aynı nonce'u alır. Değer artık gizli değildir ve koruma sessizce ortadan kalkar. Nonce kullanan sayfaları paylaşımlı önbellekten çıkarın ya da o sayfalarda hash'e geçin.

Satır içi olay işleyicileri. onclick="..." gibi öznitelikler nonce taşıyamaz ve sıkı politikada çalışmaz. Bunları addEventListener ile yeniden yazmak gerekir. 'unsafe-hashes' diye bir kaçış yolu var ama bunu kalıcı çözüm olarak değil, geçiş aracı olarak görün. Eski bir arayüzde en çok zaman alan iş genelde budur.

javascript: bağlantıları. href="javascript:..." de aynı nedenle engellenir. Raporlarda kaynağı belirsiz görünen ihlallerin bir kısmı buradan gelir.

Eklenti gürültüsü. Tarayıcı eklentileri sayfaya betik enjekte eder ve rapor ucunuz bunlarla dolar. Raporları kaynak şemasına ve belge yoluna göre gruplayın; chrome-extension gibi şemalardan gelenleri ayırın, yoksa gerçek kırılmalar gürültüde kaybolur.

<meta> etiketi sınırları. Politika <meta http-equiv> ile de verilebilir, ama bu yolla frame-ancestors, raporlama ve Report-Only kipi çalışmaz. Başlığı sunucudan gönderin.

Birden fazla politika. Aynı yanıtta iki CSP başlığı varsa tarayıcı ikisini birden uygular; bir kaynak ancak her ikisinden de geçerse yüklenir. Uygulama bir başlık, ters vekil başka bir başlık eklediğinde ortaya çıkan "neden engellendi" sorusunun cevabı genelde budur. Politikanın tek bir yerden yönetildiğinden emin olun.

style-src ile başlamak. Stil öznitelikleri ve çerçevelerin çalışma anında eklediği stiller yüzünden sıkı bir style-src çoğu uygulamada büyük bir iştir ve getirdiği güvenlik kazancı script-src'ye göre küçüktür. Önce betikleri sıkılaştırın, stilleri sonraya bırakın.

Ne zaman bu yolu seçmemeli

Sayfalarınızın tamamı CDN'den önbellekli sunuluyor ve satır içi betik değişkenlik gösteriyorsa nonce yaklaşımı mimariye ters düşer. Bu durumda satır içi betikleri harici dosyalara taşıyıp 'self' ile hash'lere dayanan bir politika daha sürdürülebilir olur.

Üçüncü taraf bir widget'ı kontrol etmediğiniz bir yerden yüklüyorsanız 'strict-dynamic' o widget'ın yüklediği her şeye güveneceğiniz anlamına gelir. Bu kabul edilebilir bir ödünleşimdir ama bilerek verilmelidir.

Son olarak, CSP'yi bir kez yazıp unutulan bir başlık olarak görmeyin. Yeni bir analiz aracı, yeni bir ödeme sağlayıcısı ya da çerçeve güncellemesi politikayı kırabilir. Rapor ucunu kalıcı tutmak ve ihlal sayısını bir metrik olarak izlemek, kırılmayı müşteriden önce görmenin en ucuz yoludur.