CORS'u Doğru Kurmak: Ön Kontrol, Kimlik Bilgili İstekler ve Origin Yansıtmanın Açtığı Delik
CORS isteği engellemez, cevabın okunmasını engeller; ne sunucu tarafı güvenlik duvarıdır ne CSRF koruması. Aynı köken, açık liste ve joker arasında seçim, nginx örneği ve ön kontrolü kimlik denetimine takmaktan Vary: Origin'i unutmaya kadar tuzaklar.
Tarayıcıdaki uygulama bir API'ye istek atar, konsolda kırmızı bir CORS hatası çıkar, birisi sunucuya Access-Control-Allow-Origin: * ekler, hata kaybolur ve konu kapanır. Birkaç ay sonra çerezle oturum açılan bir API, aynı mantıkla "gelen Origin'i aynen geri yaz" ayarına çekilmiştir ve artık herhangi bir sitenin, oturumu açık kullanıcının verisini okuyabildiği bir uç ortaya çıkmıştır. CORS hatalarının çoğu yanlış anlaşılmaktan doğar: mekanizmanın neyi koruduğu bilinmeyince çözüm de ya fazla gevşek ya da gereksiz karmaşık olur.
CORS neyi korur, neyi korumaz
Aynı köken kuralı tarayıcının kuralıdır. Köken şema, alan adı ve porttan oluşur; https://app.example.com ile https://api.example.com farklı kökendir. Tarayıcı, bir sayfadaki betiğin başka bir kökene istek göndermesini çoğu durumda engellemez; engellediği şey, cevabın okunmasıdır. CORS, sunucunun "şu kökenler benim cevabımı okuyabilir" demesini sağlayan bir izin mekanizmasıdır.
Buradan iki sonuç çıkar. Birincisi, CORS sunucu tarafında bir güvenlik duvarı değildir. curl, mobil uygulama ya da başka bir sunucu bu başlıklara hiç bakmaz; API'nizi CORS ile "sadece kendi ön yüzüm çağırsın" diye korumaya çalışmak boşunadır, kimlik doğrulama ayrıca gerekir. İkincisi, CORS sahte istek (CSRF) koruması da değildir. Basit istek sayılan bir POST sunucuya ulaşır, yan etkisini üretir, tarayıcı yalnızca cevabı betiğe vermez. Para transferi yapan bir uç, cevap okunamadı diye yapılmamış olmaz.
Basit istek ve ön kontrol
Tarayıcı istekleri ikiye ayırır. GET, HEAD ve POST yöntemleri, yalnızca güvenli listedeki başlıklar ve Content-Type olarak application/x-www-form-urlencoded, multipart/form-data ya da text/plain kullanıldığında istek doğrudan gider. Bunlar bir HTML formunun zaten gönderebildiği isteklerdir; CORS geriye dönük uyumluluk için onları serbest bırakır.
Bunun dışındaki her şey, yani Content-Type: application/json, Authorization başlığı, PUT, PATCH ya da DELETE, önce bir ön kontrol (preflight) isteği doğurur. Tarayıcı aynı adrese OPTIONS gönderir, Origin, Access-Control-Request-Method ve Access-Control-Request-Headers başlıklarıyla "bunu yapabilir miyim" diye sorar. Sunucu başarılı bir durum koduyla ve uygun izin başlıklarıyla cevap verirse asıl istek gider.
Ön kontrolü elle denemek, hatayı tarayıcıda kovalamaktan çok daha hızlıdır:
curl -i -X OPTIONS https://api.example.com/v1/items \
-H "Origin: https://app.example.com" \
-H "Access-Control-Request-Method: PUT" \
-H "Access-Control-Request-Headers: authorization, content-type"
Cevapta Access-Control-Allow-Origin değeri isteği yapan kökenle birebir aynı olmalı, istenen yöntem ve başlıklar izin listelerinde geçmeli ve durum kodu 2xx olmalıdır.
Üç yaklaşım ve hangisi ne zaman
CORS'a hiç ihtiyaç bırakmamak. Ön yüz ile API aynı kökenden sunulabiliyorsa, örneğin ters vekil /api yolunu arka uca yönlendiriyorsa, CORS problemi ortadan kalkar. Ön kontrol gecikmesi olmaz, çerezler doğal olarak gider, yanlış yapılandırma riski sıfırdır. Kendi ön yüzünüz için API yazıyorsanız ilk tercih bu olmalıdır. Taraf tutmak gerekirse: ayrı bir api. alt alan adı çoğu zaman bir ihtiyaçtan değil alışkanlıktan açılır ve beraberinde bütün CORS yükünü getirir.
Açık liste ile kimlik bilgili CORS. Birden fazla ön yüz başka kökenlerden aynı API'yi çerezle çağırıyorsa izin verilen kökenleri tam eşleşmeyle tutan bir liste gerekir. Sunucu gelen Origin başlığını listeyle karşılaştırır, eşleşirse aynen geri yazar, eşleşmezse hiçbir CORS başlığı eklemez.
Joker karakterle herkese açık. Kimlik bilgisi taşımayan, gerçekten herkese açık veri sunan bir API (genel bir hava durumu ucu, açık veri seti) için Access-Control-Allow-Origin: * doğru cevaptır. Tarayıcı joker değeri kimlik bilgili isteklerle birlikte kabul etmez; yani *, çerezli bir API'de zaten çalışmaz ve bu kısıt sizi korumak içindir.
Örnek yapılandırma
Aşağıdaki nginx parçası açık liste yaklaşımını uygular. map bloğu tanınan kökenler için gelen değeri, diğerleri için boş dize üretir; nginx değeri boş olan başlığı hiç göndermez.
map $http_origin $cors_origin {
default "";
"https://app.example.com" $http_origin;
"https://admin.example.com" $http_origin;
}
server {
location /api/ {
if ($request_method = OPTIONS) {
add_header Access-Control-Allow-Origin $cors_origin always;
add_header Access-Control-Allow-Credentials true always;
add_header Access-Control-Allow-Methods "GET, POST, PUT, PATCH, DELETE" always;
add_header Access-Control-Allow-Headers "Authorization, Content-Type" always;
add_header Access-Control-Max-Age 7200 always;
add_header Vary Origin always;
return 204;
}
proxy_hide_header Access-Control-Allow-Origin;
add_header Access-Control-Allow-Origin $cors_origin always;
add_header Access-Control-Allow-Credentials true always;
add_header Vary Origin always;
proxy_pass http://backend;
}
}
always bayrağı önemlidir: onsuz nginx add_header başlıklarını yalnızca başarılı ve yönlendirme cevaplarına ekler. proxy_hide_header ise uygulamanın kendi eklediği başlığı düşürür; CORS'u ya vekilde ya uygulamada yapın, ikisinde birden değil.
Tuzaklar
Origin'i doğrulamadan yansıtmak. Kimlik bilgili bir API'de gelen Origin değerini kontrolsüz geri yazmak, bütün internete oturumlu okuma izni vermektir. Yansıtma yapılacaksa önce açık listeyle karşılaştırılmalıdır.
Gevşek desen eşleme. "Sonu example.com ile bitsin" kuralı evilexample.com adresini de kabul eder. Kaçışsız nokta içeren bir düzenli ifade appXexample.com gibi bir alanı geçirir. Mümkünse tam eşleşmeli liste kullanın; alt alan adı deseni şartsa https:// ile başlayıp .example.com ile biten ve noktası kaçışlı bir ifade yazın, ayrıca alt alan adlarınızdan birinin ele geçirilmesinin bütün API'ye okuma izni demek olduğunu kabul edin.
null kökenine izin vermek. Korumalı iframe'ler, file:// sayfaları ve bazı yönlendirmeler Origin: null gönderir. Yerel geliştirme için listeye null eklemek, saldırganın korumalı bir iframe ile aynı değeri üretebilmesi anlamına gelir.
Ön kontrolü kimlik doğrulamaya takmak. Tarayıcı ön kontrol isteğine çerez ya da Authorization başlığı koymaz. Bütün istekleri kimlik denetiminden geçiren bir ara katman OPTIONS isteğine 401 dönerse asıl istek hiç gitmez ve konsolda yalnızca CORS hatası görünür. OPTIONS isteğini kimlik denetiminden önce karşılayın.
Hata cevaplarında başlık olmaması. Uygulama 500 döndüğünde ya da vekil kendi hata sayfasını bastığında CORS başlıkları çoğu zaman eksik kalır. Tarayıcı cevabı betiğe vermez, geliştirici gerçek hata yerine CORS hatası görür ve yanlış yeri ayıklar. Konsolda CORS hatası görünüyorsa önce ağ sekmesinde gerçek durum koduna bakın.
Çift başlık. Hem uygulama hem vekil Access-Control-Allow-Origin eklerse tarayıcı birden fazla değer gördüğü için isteği reddeder. Bu hata genellikle CORS'u ikinci bir katmana "garanti olsun" diye eklerken çıkar.
Vary: Origin unutmak. Cevaptaki izin başlığı kökene göre değişiyorsa ama Vary: Origin yoksa, araya giren bir önbellek bir kökene üretilmiş cevabı diğerine sunar. Sonuç, bazı kullanıcılarda ara sıra çıkan, tekrar üretilemeyen CORS hatalarıdır.
Kimlik bilgili isteklerde joker sanmak. Kimlik bilgili isteklerde Access-Control-Allow-Headers: * ve Access-Control-Allow-Methods: * joker olarak değil, gerçek bir * adı olarak yorumlanır. Başlıkları ve yöntemleri açıkça sayın.
Okunamayan cevap başlıkları. Betik, varsayılan olarak yalnızca Content-Type, Cache-Control gibi güvenli listedeki cevap başlıklarını okuyabilir. Sayfalama için Link ya da hız sınırı için kendi başlıklarınızı döndürüyorsanız Access-Control-Expose-Headers ile açmanız gerekir; yoksa sunucu başlığı gönderir ama istemci kodu onu boş görür.
Max-Age beklentisi. Ön kontrol cevabını önbelleğe almak için Access-Control-Max-Age verirsiniz, ama tarayıcılar bu değere kendi üst sınırlarını uygular. Chromium tabanlı tarayıcılar iki saatten uzun süreyi kısaltır. Bir günlük değer yazıp ön kontrolün kaybolmasını beklemeyin.
Ne zaman CORS'u açmamalı
Sunucudan sunucuya konuşan bir entegrasyon için CORS gereksizdir; başlıkları eklemek yalnızca saldırı yüzeyi açar. Kendi ön yüzünüzü aynı kökenden sunabiliyorsanız CORS'u yapılandırmak yerine yönlendirmeyi düzeltin. Kimlik bilgili bir API'yi üçüncü taraf sitelerin tarayıcıdan doğrudan çağırması gerekiyorsa da CORS'u açmadan önce durun: bu genellikle kısa ömürlü, kapsamı dar jetonlarla ya da arka uçtan arka uca bir köprüyle daha güvenli çözülür. Hangi yolu seçerseniz seçin, CSRF korumasını (SameSite çerez özniteliği, CSRF jetonu ya da Origin doğrulaması) ayrıca kurun; CORS bu işi yapmaz.